De inzet van het nieuwe schooljaar gaat hand in hand met vele dromen, verwachtingen en uitdagingen. Iedereen heeft recht op zijn dromen.  Sterker  nog, iedereen heeft recht op het verwezenlijken van zijn dromen.  Allochtoon, autochtoon. Rijk of arm. De toekomst van onze kinderen en jongeren zou niet bepaald mogen worden door hun sociale achtergrond. Daarom strijd ik voor gelijke onderwijskansen. Op elk niveau, van kleuter tot student hoger onderwijs.

Hervormingen die democratisering in de hand werken zijn goed. Maar we moeten ons weren tegen reorganisaties  die ongelijke kansen en discriminatie bewerkstelligen. Een actueel voorbeeld dat het debat voedt: de toelatingsproef voor universiteiten. Bij dergelijk initiatief zie ik het als mijn plicht om kritische vragen te stellen. De cijfers zijn voorhanden en liegen er niet om. Nog steeds is er een geringe doorstroom van allochtone scholieren tot het hoger onderwijs. Zou dergelijk toelatingsexamen geen extra drempel kunnen vormen voor deze jongeren? Stof om over na te denken. Hoe bewaren we een  degelijk onderwijs systeem en bieden we gelijktijdig een garantie op eerlijke kansen voor iedereen. Een vraagstuk over rechtvaardigheid dat onmiskenbaar woedt tijdens de septembermaanden.