Van 28 juli 1914 tem 11 november 1918 vond de Eerste Wereldoorlog plaats, het eerste militaire conflict op wereldschaal. Honderd jaar later eren we deze wapenstilstand nog steeds. Miljoenen militairen en burgers kwamen destijds om het leven. Het is belangrijk dat we de slachtoffers en gesneuvelden blijven huldigen. Zij herinneren ons tot op heden dat het bewaren van de vrede en het koesteren van de vredesgedachte heel belangrijk is. Ook in Antwerpen brengen we ode aan de oud-strijders. Samen met de burgemeester betuigden we ons respect en stonden we stil bij de historische gebeurtenissen.

Vrede lijkt voor ons een vanzelfsprekendheid. Nochtans is er een hele weg afgelegd alvorens Europa tot die conclusie kwam. In andere werelddelen is dit nog steeds geen evidentie. Conflicten kennen vaak verschillende dimensies, zowel op sociaal, economisch en cultureel vlak kunnen heel wat moeilijkheden ontstaan.

Het is dus niet altijd gemakkelijk om de wortels van een conflict uit te trekken. Europa heeft dit ook ondervonden met heel veel slachtoffers tot gevolg. We moeten blijven beseffen dat de vredesgedachte meer dan een nobel goed is. Het is een maatschappelijke must.

Ijveren voor vrede is een helse opdracht. Vredesanalist Luc Reychler heeft maar enkele woorden nodig om deze moeilijkheid te omschrijven, ‘aan een vrede bouwen vraagt opofferingen’ (Reychler, 2006: 8).

Laten we elkaar wat meer omarmen, wat zachter benaderen en het leven in de stad en de wereld zou heel wat aangenamer worden.